Ik ben vanochtend dus terug gekomen van vakantie in Italie!
Ons eigen huisje, met privezwembad in the middle of nowhere, stilte en 's nachts krekels. Heldere lucht, dus duizenden sterren, volle maan, mooi uitzicht op de bergen.. in 1 woord: Ge-wel-dig.
En hoewel 't ook wel weer fijn is om thuis te zijn, verlang ik naar een frisse duik in dat zwembad, ook al heb ik het totaal niet warm; ik verlang naar dat mooie uitzicht en niet die saaie achtertuin waarvan ik alle gaten en hoeken ken; ik verlang zelfs ook wel een beetje naar de stilte die je zonder tv(nouja eentje die nooit aan is) en computers hebt.
Het is eigenlijk wonderbaarlijk hoe snel je gewend bent aan een omgeving, alsof je er al jaren woont of zo.. hoe het dan al kan voelen als een soort van thuis. Maar iets wat totaal niet te vergelijken is met 'thuis', is je eigen bed, je eigen kamer(al hoewel ik op het moment geen eigen kamer en eigen bed heb, omdat we die nog steeds aan het verbouwen en verven zijn). Zulk soort dingen bevestigen dus dat je niet 'thuis' bent, maar gewoon op een heerlijke plek waar het zo fijn is, dat je er binnen een uurtje gewend bent.
En toch is het fijn als je dan weer thuis bent! In je eigen bed, op je eigen kamer.
