Heb je ook van die momenten? Dat je echt in een hele creatieve bui bent en echt zin hebt om iets te tekenen/schrijven weet ik veel wat? Maar dat je echt niks kan bedenken..
Dat is echt irritant..
Ik heb nu 1 van die momenten..
Ik ben al een paar dagen een onderwerp aan het zoeken voor een nieuw bericht, maar telkens als ik ergens op kom vergeet ik het, is het achteraf stom, of weet ik niet hoe ik het moet beschrijven.
Ik dacht dus ook aan een schelp. Is dat jullie vroeger ook wijs gemaakt? Dat als je een schelp bij je oor houdt, je dan de zee hoort. Ik vond dat altijd helemaal geweldig.. Nu nog steeds, maar nu wel met een reden. Dat is toch een mooie gedachte dat je een stukje zee bij je hebt? Dan maakt het niet uit waar je aan zee ook bent, als je maar een schelp vind.. Dan hoef je ook geen souvenir te kopen, maar dan pak je gewoon een stukje zee mee..
Dat is echt vet als je het spaart en dan onthoudt uit welk land ze komen..
Maar ik had dus toen ik dat onderwerp bedacht echt helemaal een goede beschrijving in mijn hoofd..
En die ben ik nu dus vergeten!
Maar ik ga maar stoppen ik moet naar school, ben het eerste uur thuis.
vrijdag 29 mei 2009
zondag 24 mei 2009
Imagine
Stel je voor dat je een hond bent..
Dat lijkt me echt saai.
Je kan helemaal niks als je baasjes niks doen, je kan ook niet zeggen van: 'He, ik wil dit of dat doen!'
Want dat begrijpen de mensen toch niet.
Wat de buitenwereld betreft ben je waarschijnlijk beperkt tot de tuin van je baasjes en het vaste rondje die ze lopen met je..
Als je geluk hebt ga je nog wel is naar het bos of zo, waar je dan als je geluk hebt wordt los gelaten.
Als je te ver weg komt gaan je baasjes zitten zeuren en beginnen je naam te krijsen dat je terug moet komen. Hoe saai..
Okee en als je baasjes ergens heen willen best ver weg, moet je mee, anders ben je de hele tijd alleen thuis. Nou allemaal heel leuk en aardig maar dan zit je daar voor een uur of twee of zo in de achterbak, helemaal niks te doen. En als je naar de achterbank springt wordt er boos tegen je gedaan en gaan ze de hele tijd heel veel plek in nemen. Zodat je op een gegeven moment zoiets hebt van: 'Laat maar! ik ga wel weer terug!'
En als je dan weer terug bent wordt er blij tegen je gedaan, alsof ze blij zijn dat je weg bent..
Of stel je voor dat je een puppy bent! Man, de hele tijd al die mensen 'oooh wat een lief beest, mag ik hem aaien?' en een paar weken later ben je gegroeid tot een redelijk grote hond, schelden mensen je uit voor koe.. en kunnen ze niet gelove dat jij de puppy bent die ze een paar weken geleden hebben geaaid! Lekker is dat..
En als je dan helemaal uitgegroeid bent en je baasje gaat met je lopen, lopen mensen met een boog om je heen, alsof je een of andere ziekte bent of zo.. gewoon omdat ze bang zijn.. terwijl je eigenlijk gewoon een hele lieve hond bent!
Oh, en het ergste van als je baasje met je gaat lopen is dat je vast zit aan zo'n lijn! Je baasje loopt niet door dus trek je een beetje, en als je dat doet, dan worden ze weer boos! Maar je bent een eigenwijze hond en doet net alsof je niks door hebt, dus je trekt gewoon door.. Totdat je op een gegeven moment zo'n riem om je poten krijgt, waardoor als je 1 keer trekt je bijna struikelt.. Hoe irritant is dat?!
En dan moet je ook nog eens gaan zitten als iemand zegt zit.. Bij de oversteek moet dat ook en als je het dan niet doet blijven je baasjes net zolang staan totdat je zit.. Dan ben je thuis, verwacht je een koekje of snoepje, in ieder geval iets lekkers.. moet je eerst nog eens poot gaan geven en allerlei kunsten uitvoeren..
Maar als je dat allemaal doet, zijn je baasjes blij, dus doe je het maar! Want uiteindelijk als je een lieve hond bent, zijn je baasjes ook lief!
Dat lijkt me echt saai.
Je kan helemaal niks als je baasjes niks doen, je kan ook niet zeggen van: 'He, ik wil dit of dat doen!'
Want dat begrijpen de mensen toch niet.
Wat de buitenwereld betreft ben je waarschijnlijk beperkt tot de tuin van je baasjes en het vaste rondje die ze lopen met je..
Als je geluk hebt ga je nog wel is naar het bos of zo, waar je dan als je geluk hebt wordt los gelaten.
Als je te ver weg komt gaan je baasjes zitten zeuren en beginnen je naam te krijsen dat je terug moet komen. Hoe saai..
Okee en als je baasjes ergens heen willen best ver weg, moet je mee, anders ben je de hele tijd alleen thuis. Nou allemaal heel leuk en aardig maar dan zit je daar voor een uur of twee of zo in de achterbak, helemaal niks te doen. En als je naar de achterbank springt wordt er boos tegen je gedaan en gaan ze de hele tijd heel veel plek in nemen. Zodat je op een gegeven moment zoiets hebt van: 'Laat maar! ik ga wel weer terug!'
En als je dan weer terug bent wordt er blij tegen je gedaan, alsof ze blij zijn dat je weg bent..
Of stel je voor dat je een puppy bent! Man, de hele tijd al die mensen 'oooh wat een lief beest, mag ik hem aaien?' en een paar weken later ben je gegroeid tot een redelijk grote hond, schelden mensen je uit voor koe.. en kunnen ze niet gelove dat jij de puppy bent die ze een paar weken geleden hebben geaaid! Lekker is dat..
En als je dan helemaal uitgegroeid bent en je baasje gaat met je lopen, lopen mensen met een boog om je heen, alsof je een of andere ziekte bent of zo.. gewoon omdat ze bang zijn.. terwijl je eigenlijk gewoon een hele lieve hond bent!
Oh, en het ergste van als je baasje met je gaat lopen is dat je vast zit aan zo'n lijn! Je baasje loopt niet door dus trek je een beetje, en als je dat doet, dan worden ze weer boos! Maar je bent een eigenwijze hond en doet net alsof je niks door hebt, dus je trekt gewoon door.. Totdat je op een gegeven moment zo'n riem om je poten krijgt, waardoor als je 1 keer trekt je bijna struikelt.. Hoe irritant is dat?!
En dan moet je ook nog eens gaan zitten als iemand zegt zit.. Bij de oversteek moet dat ook en als je het dan niet doet blijven je baasjes net zolang staan totdat je zit.. Dan ben je thuis, verwacht je een koekje of snoepje, in ieder geval iets lekkers.. moet je eerst nog eens poot gaan geven en allerlei kunsten uitvoeren..
Maar als je dat allemaal doet, zijn je baasjes blij, dus doe je het maar! Want uiteindelijk als je een lieve hond bent, zijn je baasjes ook lief!
zaterdag 23 mei 2009
Hangouderen
Ik was laatst in de stad met een paar vriendinnen. We waren wat foto's aan het maken enzo en het was heel gezellig.
Op een gegeven moment komt er een vrouw naar mij toe:
"ik wens je alle geluk van de wereld toe" zei ze.
Ze begon me een heel verhaal te vertellen dat ze mij alle geluk van de wereld toewensde.
Toen ze naar 2 minuten of zo klaar was, zei ik:
"Dankjewel, u ook"
En toen begon ze te vertellen dat ze al 93 was en dat ze de volgende week alweer 94 werd, maar dat ze hoopte dat ik net zo gezond bleef als zij.
Zulk soort mensen en dingen maken mijn dag goed. Daar krijg ik een fijn gevoel van.
Want soms zit je op de fiets en ben je redelijk vrolijk, dus lach je naar iedereen die je tegen komt. En vaak krijg ik maar van 1/12 mensen een glimlach terug. Anderen kijken je zo chagrijnig aan of zo van: 'Waar ben jij nou weer mee bezig?'
En dan steek ik altijd mijn tong uit, ook al weet ik dat ze al voorbij zijn en ze het toch niet zien.
En dan vraag ik me af:
'Wat zullen mensen wel niet denken, die mij dat wel hebben zien doen'
En dan lach ik in mezelf, om zo'n klein dingetje.
van onder de deken gaat live!
Op 23 mei gaat eindelijk het langverwachte blog van lalalovelight live!
Abonneren op:
Posts (Atom)