Avatar

Ik ben gister naar een film geweest; echt geweldig.
Het was heel fantasierijk, maar niet kinderachtig. Het had ook te maken met bepaalde wezens. Ze leken zo krachtig maar toch zo licht, zo groot maar toch zo lenig, zo nep maar toch heel echt.
Ze hadden een "vlecht" en op het einde zaten dan een soort van draden; dan begon het met een soort van paard. Als je de vlecht in verbinding bracht met, ik weet niet wat het waren bij de dieren, tentakels ofzo, dan was er een "band" die moesten ze voelen, heel het dier. De benen, de kracht enz. Dan kon je mentaal vertellen wat hij/zij moest doen(vooruit, links, rechts).
En dan kwamen er draken ofzo. En daar kon je dus ook een band mee hebben. Maar jij moest hem/haar uitkiezen en hij/zij jou. Je wist dat het je koos als het je probeerde te vermoorden. Je moest de band maken en dan "had je hem".

Echt het was een geweldige film met zoveel wilskracht en speciale dingen; zoals een boom en als je je daarmee verbond, dan kon je je "voorouders" horen praten.


WAUW!

Living in the middle of nowhere!

Ik ben vanochtend dus terug gekomen van vakantie in Italie!
Ons eigen huisje, met privezwembad in the middle of nowhere, stilte en 's nachts krekels. Heldere lucht, dus duizenden sterren, volle maan, mooi uitzicht op de bergen.. in 1 woord: Ge-wel-dig.
En hoewel 't ook wel weer fijn is om thuis te zijn, verlang ik naar een frisse duik in dat zwembad, ook al heb ik het totaal niet warm; ik verlang naar dat mooie uitzicht en niet die saaie achtertuin waarvan ik alle gaten en hoeken ken; ik verlang zelfs ook wel een beetje naar de stilte die je zonder tv(nouja eentje die nooit aan is) en computers hebt.

Het is eigenlijk wonderbaarlijk hoe snel je gewend bent aan een omgeving, alsof je er al jaren woont of zo.. hoe het dan al kan voelen als een soort van thuis. Maar iets wat totaal niet te vergelijken is met 'thuis', is je eigen bed, je eigen kamer(al hoewel ik op het moment geen eigen kamer en eigen bed heb, omdat we die nog steeds aan het verbouwen en verven zijn). Zulk soort dingen bevestigen dus dat je niet 'thuis' bent, maar gewoon op een heerlijke plek waar het zo fijn is, dat je er binnen een uurtje gewend bent.

En toch is het fijn als je dan weer thuis bent! In je eigen bed, op je eigen kamer.

De Hondendans! Of toch niet?

Ik was laatst me de hond aan het lopen. Het laatste stukje laat ik hem altijd loslopen, net als toen. Hij luisterde helemaal perfect, tot we bijna thuis waren. Hij rende opeens weg en ik vroeg me af waarom en waarheen. Toen ik me omdraaide zag ik hem bij een andere hond staan, en als hij een speelmaatje heeft gevonden, is hij onafscheidelijk. Na een tijdje begon het voor de eigenaar van die andere hond ook een beetje zwaar te worden dus liet hij hem los, we lieten de honden hun gang gaan.

Ik stond daar maar een beetje te kijken naar de honden en ging steeds beter opletten. Het was me opgevallen, dat het net een soort dans was.. Als de een beweegt, beweegt de andere ook. Ze voelen het zo goed aan, dat het lijkt alsof het gewoon een ingestudeerde dans is!
Ze draaide rondjes, sprongen van voor naar achter, sprongen tegen elkaar op met de poten over elkaars schouders; het was echt geinig om te zien!

Betoog voor Nederlands

Hoe vaak mag je trouwen in de kerk en op welke leeftijd?


Mijn betoog gaat over trouwen. Dat je maar 1 keer in de kerk mag trouwen en over de leeftijd om te trouwen.

1 keer in de kerk trouwen
Ik vind het wel een erg goede regel dat je maar 1 keer in de kerk kan trouwen, want anders zijn er mensen die keer op keer in de kerk gaan trouwen. En dat kan niet, want je maakt een belofte aan god dat je altijd bij iemand blijft tot de dood jullie scheidt en die belofte heb je verbroken.
Dus je kan niet elke keer weer die belofte maken terwijl je je er toch niet aan houdt.
Ik vind de regel goed, maar ik vind wel dat er uitzonderingen moeten zijn, voor mensen die nog maar 1 keer zijn gescheiden.

Een uitzondering
Mensen die nog maar 1 keer gescheiden zijn, mogen nog wel een tweede kans krijgen, dan moeten ze een kans krijgen om "de kerk" te overtuigen dat ze nog een kans mogen krijgen, en dat ze deze keer zich er wel aan houden. Een mens is ook maar een mens, die maakt ook fouten en is ook niet perfect. Niemand is perfect.
Maar je mag echt niet vaker dan 2 keer in de kerk trouwen.

Er is geen leeftijd om te trouwen
En over de leeftijd om te trouwen.. die is er niet. Ik vind dat trouwen iets is wat je gewoon aanvoelt, iets waar je je gewoon helemaal goed bij voelt. Dat je gewoon een persoon ontmoet en het voelt helemaal goed om met diegene te trouwen. En soms loopt dat goed af, maar soms ook niet. En daar leert de mens dan weer van, Zodat diegene het de volgende keer(in een relatie) beter kan doen. Maar ik vind wel dat je helemaal vrij bent in je keuze, vanaf je achttiende.

Je eigen keuze
Dan word je als volwassene gerekend, en dan ben je pas vrij om je eigen keuzes te maken.
En als je dan vindt dat je moet gaan trouwen, dan moet je dat doen. Als het goed afloopt is dat mooi, maar als het fout afloopt is dat jammer, maar je leert er ook weer van.
Dus als mensen zo jong al in de kerk gaan trouwen, en dan later gaan scheiden, maar dan toch weer willen trouwen met iemand waarvan ze denken dat het echt "de ware" is, dan vind ik dat ze de kans moeten krijgen om de kerk te overtuigen van hun liefde, en zo proberen nog een kans te krijgen.

Leerling uit B1A

Inspiratie gezocht!

Heb je ook van die momenten? Dat je echt in een hele creatieve bui bent en echt zin hebt om iets te tekenen/schrijven weet ik veel wat? Maar dat je echt niks kan bedenken..
Dat is echt irritant..
Ik heb nu 1 van die momenten..
Ik ben al een paar dagen een onderwerp aan het zoeken voor een nieuw bericht, maar telkens als ik ergens op kom vergeet ik het, is het achteraf stom, of weet ik niet hoe ik het moet beschrijven.

Ik dacht dus ook aan een schelp. Is dat jullie vroeger ook wijs gemaakt? Dat als je een schelp bij je oor houdt, je dan de zee hoort. Ik vond dat altijd helemaal geweldig.. Nu nog steeds, maar nu wel met een reden. Dat is toch een mooie gedachte dat je een stukje zee bij je hebt? Dan maakt het niet uit waar je aan zee ook bent, als je maar een schelp vind.. Dan hoef je ook geen souvenir te kopen, maar dan pak je gewoon een stukje zee mee..
Dat is echt vet als je het spaart en dan onthoudt uit welk land ze komen..

Maar ik had dus toen ik dat onderwerp bedacht echt helemaal een goede beschrijving in mijn hoofd..
En die ben ik nu dus vergeten!
Maar ik ga maar stoppen ik moet naar school, ben het eerste uur thuis.

Imagine

Stel je voor dat je een hond bent..
Dat lijkt me echt saai.
Je kan helemaal niks als je baasjes niks doen, je kan ook niet zeggen van: 'He, ik wil dit of dat doen!'
Want dat begrijpen de mensen toch niet.
Wat de buitenwereld betreft ben je waarschijnlijk beperkt tot de tuin van je baasjes en het vaste rondje die ze lopen met je..
Als je geluk hebt ga je nog wel is naar het bos of zo, waar je dan als je geluk hebt wordt los gelaten.
Als je te ver weg komt gaan je baasjes zitten zeuren en beginnen je naam te krijsen dat je terug moet komen. Hoe saai..
Okee en als je baasjes ergens heen willen best ver weg, moet je mee, anders ben je de hele tijd alleen thuis. Nou allemaal heel leuk en aardig maar dan zit je daar voor een uur of twee of zo in de achterbak, helemaal niks te doen. En als je naar de achterbank springt wordt er boos tegen je gedaan en gaan ze de hele tijd heel veel plek in nemen. Zodat je op een gegeven moment zoiets hebt van: 'Laat maar! ik ga wel weer terug!'
En als je dan weer terug bent wordt er blij tegen je gedaan, alsof ze blij zijn dat je weg bent..

Of stel je voor dat je een puppy bent! Man, de hele tijd al die mensen 'oooh wat een lief beest, mag ik hem aaien?' en een paar weken later ben je gegroeid tot een redelijk grote hond, schelden mensen je uit voor koe.. en kunnen ze niet gelove dat jij de puppy bent die ze een paar weken geleden hebben geaaid! Lekker is dat..

En als je dan helemaal uitgegroeid bent en je baasje gaat met je lopen, lopen mensen met een boog om je heen, alsof je een of andere ziekte bent of zo.. gewoon omdat ze bang zijn.. terwijl je eigenlijk gewoon een hele lieve hond bent!
Oh, en het ergste van als je baasje met je gaat lopen is dat je vast zit aan zo'n lijn! Je baasje loopt niet door dus trek je een beetje, en als je dat doet, dan worden ze weer boos! Maar je bent een eigenwijze hond en doet net alsof je niks door hebt, dus je trekt gewoon door.. Totdat je op een gegeven moment zo'n riem om je poten krijgt, waardoor als je 1 keer trekt je bijna struikelt.. Hoe irritant is dat?!

En dan moet je ook nog eens gaan zitten als iemand zegt zit.. Bij de oversteek moet dat ook en als je het dan niet doet blijven je baasjes net zolang staan totdat je zit.. Dan ben je thuis, verwacht je een koekje of snoepje, in ieder geval iets lekkers.. moet je eerst nog eens poot gaan geven en allerlei kunsten uitvoeren..
Maar als je dat allemaal doet, zijn je baasjes blij, dus doe je het maar! Want uiteindelijk als je een lieve hond bent, zijn je baasjes ook lief!

Hangouderen

Ik was laatst in de stad met een paar vriendinnen. We waren wat foto's aan het maken enzo en het was heel gezellig.
Op een gegeven moment komt er een vrouw naar mij toe:
"ik wens je alle geluk van de wereld toe" zei ze.
Ze begon me een heel verhaal te vertellen dat ze mij alle geluk van de wereld toewensde.
Toen ze naar 2 minuten of zo klaar was, zei ik:
"Dankjewel, u ook"
En toen begon ze te vertellen dat ze al 93 was en dat ze de volgende week alweer 94 werd, maar dat ze hoopte dat ik net zo gezond bleef als zij.

Zulk soort mensen en dingen maken mijn dag goed. Daar krijg ik een fijn gevoel van.
Want soms zit je op de fiets en ben je redelijk vrolijk, dus lach je naar iedereen die je tegen komt. En vaak krijg ik maar van 1/12 mensen een glimlach terug. Anderen kijken je zo chagrijnig aan of zo van: 'Waar ben jij nou weer mee bezig?'
En dan steek ik altijd mijn tong uit, ook al weet ik dat ze al voorbij zijn en ze het toch niet zien.
En dan vraag ik me af:
'Wat zullen mensen wel niet denken, die mij dat wel hebben zien doen'
En dan lach ik in mezelf, om zo'n klein dingetje.

van onder de deken gaat live!

Op 23 mei gaat eindelijk het langverwachte blog van lalalovelight live!